
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นิตยสารได้จำลองโลกแห่งความฝันของมนุษย์ลงบนหน้ากระดาษสีสันสดใส ในนั้นเต็มไปด้วยผู้คนหน้าตาดีมีฐานะ ประสบความสำเร็จในชีวิต ทำงานดีๆ อยู่ในบ้านสวยๆ ใช้สินค้าราคาแพง เป็นต้นแบบที่ไปได้ดีกับทุนนิยมเสรี ตรงกับที่ผู้สนับสนุนโฆษณาต้องการ จนมีคนเดิมตามสูตรสำเร็จแบบวินวินให้เราเห็นจนชาตา แต่แล้วนิตยสาร VICE วายร้ายแห่งวงการก็อุบัติขึ้นมา(ค.ศ.1996) ฉีกแบบฉบับที่ว่าเอามาเช็ดอ้วกกับมวนกัญชา!?

^ หน้าปกธีม fashion แนว VICE ^
หนึ่งในสามผู้ก่อตั้ง VICE เคยให้สัมภาษณ์กับ NewYork Press ไว้ว่า “หลายๆ บทความของพวกเราเริ่มต้นเหมือนกับเพลงพังก์ร็อค” จึงไม่แปลกที่ทัศนคติแบบต่อต้านสังคมสุดโต่ง เซ็กซ์ ความรุนแรง ยาเสพติด เรื่องบ้าบอคอแตกแบบไม่เซ็นเซอร์จะเป็นส่วนผสมยอดฮิตของนิตยสารเล่มนี้ ซึ่งนั่นอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ เว้นเสียแต่ว่า VICE นั้นทำด้วยกระดาษเนื้อดี สี่สีงดงาม หนา 100-200 กว่าหน้า กระจายแจกฟรี 18 ประเทศทั่วโลก ยอดพิมพ์รวมเกือบ 1 ล้านฉบับต่อเดือน!!!
อะไรกันทำให้นิตยสารที่เฉลิมฉลองด้านมืดของชีวิตขนาด 16 หน้า จากเมือง Montreal (Canada) มาได้ไกลขนาดนี้


^ ภาพแบบนี้ก็เป็นหน้าปกได้ด้วยเนอะ ฉบับ The Writing-Cute-Things- on-the-Spine-of-this- Magazine-Every-Issue-is-Starting-to-Feel-Like- a-Lame-Gimmick (ซ้าย) กับ ฉบับพิเศษแนะนำอาหารใน New York (ขวา) ^
THEME & COVER
VICE มีตั้งแต่ธีมเพี๊ยนๆ อย่างฉบับตูดม้า (Horse’s Ass), ฆ่าญาติของคุณซะ (Kill Your Parents),เซ็กซ์ประตูหลัง (Anal Sex), หันมาเป็นเกย์ (Turning Gay), ฉบับห่วยแตก (Issue that Suckkks) ไปจนถึงธีมแบบอนุรักษ์นิยมสุดๆ อย่างฉบับประวัติศาสตร์, การศึกษา, อาหาร และดนตรี แต่ด้วยการเลือกภาพหน้าปกที่ไม่ธรรมดา ธีมโหลๆ อย่างฉบับแฟชั่น จึงหลุดโลกโดยมีรูปชายหนุ่มถูกหมียักษ์ตะปบหัวขึ้นหน้าปก ถึงแม้โดยรวมหน้าปก VICE จะหาที่เรียกว่าสวยแบบคนทั่วไปได้ยากเต็มที แต่มันก็โดดเด้งสร้างความแตกต่างได้อย่างมากในโลกที่มีแต่นาง / นายแบบส่งยิ้มแข็งๆ แบบคอมเมอร์เชียลเอ่อล้นอยู่บนแผง

^ ชายที่ชอบอ้วกบนชื่อดาราที่แปะอยู่บนพื้นฮอลลีวู้ดสาธิตวิธีการพร้อมให้สัมภาษณ์ใน VICE ฉบับ The Talking ^

^ บทสัมภาษณ์ซามูไรที่สร้างจรวดมิซไซล์ใน Vice ฉบับ The Conversations With Distinguished Gentlemen ^


^ สัมภาษณ์คู่รักที่เพิ่งมีเซ็กซ์ด้วยกันเสร็จสดๆ ร้อนๆ ใน VICE ฉบับ The Talking ^

^ สัมภาษณ์กลุ่ม Anti-Social Behavior Orders (ASBO) ในฉบับ The News From All Over ^
INTERVIEW
VICE สัมภาษณ์ฆาตกรกินเนื้อคนที่เพิ่งถูกปล่อยออกจากคุก, หนุ่มสาวที่เพิ่งจะมีเซ็กซ์กันเสร็จสดๆ ร้อนๆ, นักแสดงหนังโป๊ที่อายุมากที่สุดในโลก, หญิงสาวที่ถูกยิงลูกตาโดยแม่ของตัวเอง, ซามูไรที่สร้างจรวดมิซไซล์, อดีตเด็กทดลองในหลอดแก้ว, ชายที่ชอบอ้วกบนชื่อดาราที่แปะอยู่บนพื้นฮอลลีวู้ด,แพทย์ผ่าตัดสลับหัวลิง, ศิลปินที่สักลายลงบนตัวหมู, นายหน้าค้ายาเสพย์ติด, มาเฟียอิตาลี และอื่นๆ อีกมากมายที่พิสูจน์ให้เราเห็นว่าโลกนี้มีผู้คนและเรื่องราวที่ยังไม่ถูกนำเสนออีกเพียบ


^ คอลัมน์วิจารณ์แฟชั่น Do’s and Don’ts ที่นักเขียนรสนิยมประหลาดและปากร้ายสุดๆ ^

^ คอลัมน์จับคู่หน้ากับตูด อยากรู้คำตอบต้องเข้าไปดูในเว็ปไซด์ของ VICE ฉบับ The Photo 2007 ^

^ คอลัมน์คอสตูมน้องแมวเหมียวในฉบับ The Fashion 2008 ^


^ จริงๆ คอลัมน์นี้เขาสัมภาษณ์สาวชุดดำทั้งหมด 8 คน ดูแล้วทรงพลังมาก, จากฉบับ The Conversations With Distinguished Gentlemen ^
COLUMN
หนึ่งในคอลัมน์ประจำยอดนิยมของคนอ่าน VICE จนต้องทำฉบับรวมเล่มขายก็คือ Do’s and Don’tsฟังดูเหมือนคอลัมน์วิจารณ์การแต่งตัวของชาวบ้าน แต่ภาพส่วนใหญ่กลับเป็นภาพ snap shot ดิบๆ ของคนเมาปลิ้น อ้วกแตก แก้ผ้า ทำบ้าบอ หรือไม่ก็แต่งตัวประหลาดๆ ตอนแรก Gavin McInnes นักเขียนวิจารณ์ปากเปราะบอกว่า “คนที่อยู่ใน Don’t คือคนที่พยายามอย่างหนักจนไม่ยอมระวาง (อย่างพวกคู่รักที่แต่งตัวเหมือนกัน คนที่ไว้ผมหางม้ายาวๆ) ส่วนคนที่อยู่ใน Do คือคนที่มีสไตล์โดยที่ไม่ต้องพยายามอะไร” แต่หลังๆ เส้นแบ่งระหว่าง Do กับ Don’t ก็เริ่มเลือนหาย ตอนนี้ไม่มีใครเดาออกหรอกว่าอะไรจะเป็นอะไร อยู่ที่ว่า Gavin เขียนมุมไหนแล้วมันฮากว่ากัน ต่อให้ภาพเด็กทารกใส่ชุดพองๆ เดินขาถ่างที่ดูเหมือนไม่มีอะไร ก็ยังโดนด่าว่านังอ้วนแพศยาได้ ปัจจุบันคอลัมน์นี้จึงสะท้อนทัศนคติของGavin ที่เคยให้สัมภาษณ์ว่า “แฟชั่นมันไร้สาระ น่าเบื่อ และมีแต่คนที่โง่จริงๆ เท่านั้นถึงจะสนใจ”

^ ภาพถ่ายสุดเซ็กซ์ซี่ตามแบบของ VICE ในฉบับ The Photo 2009 เวอร์ชั่นแม็กซิกัน ^


^ ฉบับ The Brazilian ทำเรื่องหมู่บ้านเล็กๆ ในป่าอเมซอนที่ไม่จำเป็นต้องใช้เงิน แต่ชอบของฝากเล็กๆ น้อยๆ จากผู้มาเยือน ทีมงานเลยซื้อเสื้อแบรนด์เนมปลอมมาให้ใส่ซะเลย ^
DESIGN & PHOTO
ภาพถ่ายของ VICE ส่วนใหญ่นั้นดูธรรมดาๆ บางภาพไม่ได้สวยด้วยซ้ำ ช่างภาพคู่บุญของ VICE คือTerry Richardson ที่โด่งดังจากการถ่ายภาพสไตล์หนังโป๊เกรดบี ดิบๆ แรงๆ แต่ไม่รู้ทำอีท่าไหน ดันถูกใจได้ถ่ายโฆษณาให้กับแบรนด์หรูอย่าง Gucci, Levi’s, Tommy Hilfiger, Hugo Boss, Stussy, Sisley และอีกมากมาย แล้วยังได้ถ่ายภาพให้นิตยสารชื่อดังอย่าง Vogue, Harper’s Bazaar, Penthouse, The Face, GQ และ Sports Illustrated ซะอีก ดังติดลมจนทำ Terryworld หนังสือรวมภาพถ่ายที่เต็มไปด้วยภาพไอ้จ้อนของตัวเอง มาขายราคาแพง ($165.00) ในส่วนของงานดีไซน์ ในขณะที่นิตยสารหลายพยายามโชว์พลัง เน้นดีไซน์เยอะๆ แรงๆ แต่พวกเขากลับวางเลย์แบบง่ายๆ ใช้ฟอนท์เพียงแค่ 2 ตัวเท่านั้น

^ บอกว่าอย่าสมัครสมาชิก เพราะมันไม่ได้ทำให้เราได้เงิน แต่ในเมื่อมีไอ้ตูดที่เก็บ VICE ทีละ 20 เล่มไปขาย ทาง eBay ใครอยากสมัครสมาชิกก็ตามใจละกัน (ขวา) ^


^ โฆษณาที่แทรกตัวอยู่ในนิตยสารได้อย่างแนบเนียน ^

^ ชินจังลูกค้าโฆษณาเจ้าประจำ วางคู่กับการ์ตูนแก๊กสุดชั่วประจำเล่ม ^
MARKETING
ลำพังแค่มีคนนิยมติดตามอ่านนิตยสารเป็นประจำทุกเดือน คงไม่พอที่จะทำให้เขาได้รับความสนใจในยุค information overload ได้ พวกเขาเลยขยันจัดอีเว้นท์ จัดปาร์ตี้ ออกรวมเล่ม ออกดีวีดี ทำนู้นนี่ให้มีพื้นที่สร้างกระแสโปรโมตแบรนด์อย่างต่อเนื่อง โดยไม่ลืมที่จะใช้สื่อทรงพลังอย่างอินเทอร์เน็ตแบบเต็มประสิทธิภาพ แถมยังขยายตัวทำทีวีออนไลน์ และค่ายเพลงมาสนับสนุน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการประสานอย่างใกล้ชิดระหว่างลูกค้าโฆษณากับนิตยสาร ช่วยสร้างสรรค์ พร้อมเปิดโอกาสให้ทดลองทำโฆษณาแบบใหม่ๆ เป็นกลยุทธสำคัญที่ดึงแบรนด์ดังๆ อย่าง Nike, EA Games, HBO, Adidas, Harley Davidson, Xbox, PlayStation, Honda, Jeep, Red Bull หรือแม้แต่ Mercedes-Benz ลงมาเล่นเลอะเทอะสนุกสนานไปกับพวกเขาได้




^ รายการทีวีออนไลน์ VBS.TV สื่อที่ต่อยอดมาจากนิตยสาร VICE ^


^ ซีดีในค่ายเพลง VICE Records (ซ้าย), ดีวีดีสารคดีวงดนตรีเฮฟวี่ในแบกแดดที่ผู้จัดทำบอกว่าสะท้อนตัวตนของ VICE ได้อย่างดี (ขวา) ^
HUMOR & FUTURE
แน่นอนว่าความคิดที่ไม่ถูกยึดติดในกรอบ ไม่เว้นแม้แต่กรอบศีลธรรมอันดีนั้นเปิดพื้นที่ใหม่ๆ ให้พวกเขาทดลอง สร้างความต่างได้ไม่น้อย แต่ตัวแปรสำคัญที่เปลี่ยนเรื่องหยาบช้าให้กลายเป็นเรื่องเฮฮาได้ก็คือ “อารมณ์ขัน” (93% ของคนอ่านบอกว่าชอบอารมณ์ขันในนิตยสาร) ถึงตอนนี้ VICE ได้บุกเข้าไปก่อการร้ายใน 18 ประเทศทั่วโลกแล้ว และพวกเขายังไม่หยุดอยู่เพียงเท่านี้ อีก 10 ปี VICE จะกลายเป็นสื่อกระแสหลักอย่างที่พวกเขาเคยทำนายไว้หรือเปล่าเราไม่รู้ แต่ที่รู้คือภายในปี 2010 พวกเขาวางแผนจะล่าอาณานิคมเพิ่มอีก 11 ประเทศ และหนึ่งในนั้นมีชื่อของ “ประเทศไทย” รวมอยู่ด้วย!!!
***โหลดนิตยสาร VICE ฟรีได้ที่ www.viceland.com