ไม่มีอะไรมาก พอดีคอลัมน์ที่ผมลงนิตยสาร a day ฉบับล่าสุด (105) ผมเขียนยาวไปหน่อย เขาเลยมีพื้นที่ลงรูปได้นิดเดียว (จริงๆ เขาลงแค่ภาพเดียว) พอดีถ่ายรูปไว้เยอะ เลยเอามาปล่อยที่นี่แทน

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ภายนอกของอาคาร Casino Luxembourg สถานที่จัดงาน (ปกติเป็นที่จัดงานศิลปะร่วมสมัย)


โฉมหน้า Mike Koedinger, Jeremy Leslie และ Andrew Losowsky โต้โผในการจัดงานครั้งนี้


นิตยสารกว่า 50 หัว ที่นำมาแจกฟรีให้กับผู้เข้างาน (หมดเกลี้ยงภายในครึ่งวันแรก)


“This should be made public!” โปรเจ็คนิตยสารในรูปแบบ wallpaper ที่รวมบทสัมภาษณ์คนจากทั่วโลก (มีคนกรุงเทพฯ ด้วยนะ)


มุมพักผ่อนพูดคุย ด้านนึงเป็นที่ขายเครื่องดื่ม ส่วนอีกด้านขายนิตยสารอินดี้จากทั่วโลก


ห้อง Inspiration จัดแสดงนิตยสารโปรดจากการสอบถามคนทำนิตยสาร 111 หัวที่เข้าร่วมงาน โดยรอบๆ มี Quotes ต่างๆ จากคนทำนิตยสาร


ใครก็ไม่รู้เอาประโยคเพี๊ยนๆ มาติดรอบงาน ชิ้นนี้เข้ามาในงานปุ๊บก็เจอเลย


บ.ก.นิตยสาร Yummy กำลังเล่าถึงไอเดียนิตยสารสำหรับคนรัก Fast Food ให้ห้องสัมมนาเล็ก

นิตยสารที่นำมาแสดงแขวนให้อ่าน ในห้องนี้แต่ละเล่มจะมีคำตอบในหัวข้อ “Who is Your Reader?”


นิตยสาร i-jusi เล่มนี้ฮิตมาก ไม่ว่าใครเดินผ่านก็ต้องเปิดดู


La Más Bella นิตยสารทำมือของแท้ เพราะว่าคนอ่านต้องเป็นคนประกอบขึ้นมาเอง


Afro นิตยสารเล็กๆ น่ารักจากแอฟริกามาในรูปแบบกล่องที่บรรจุโปสเตอร์หลายๆ แผ่นพับอยู่ข้างใน


นิตยสารเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมของเนื้อล้วนๆ สีแดงของเลือดสดๆ คือสีโปรดของนิตยสารเล่มนี้

ประกาศรับสมัครผู้ร่วมทำนิตยสารเฉพาะกิจ มีบอกไว้หมดว่าต้องการนักเขียน, ช่างภาพ และคนทำภาพประกอบในห้อข้อไหน สไตล์ไหนบ้าง


ความวุ่นวายในห้องทำงานอาสาสมัครที่ที่ต้องทำนิตยสารเฉพาะกิจ 100 หน้า ให้เสร็จภายในสามวัน


This is what we need สิ่งที่คนทำนิตยสารเฉพาะกิจนั้นต้องการ


นิตยสารเฉพาะกิจที่เพิ่งเสร็จสดๆ ร้อนๆ ถูกนำมาปิดบนกำแพงแสดงให้ผู้ร่วมงานชื่นชม


นิทรรศการที่จัดโดยนิตยสาร Kasino A4 มีแจกเครื่องดื่มขาวและดำให้ดื่มฟรี เพราะไม่นับปกนิตยสารของเขาใช้แค่สองสีนี้


นิทรรศการที่โดดเด่นที่สุดเป็นของนิตยสาร Liebling ที่ห่อห้องทั้งห้องรวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ด้วยนิตยสารของเขา

นิตยสารช่างคิด a day เล่มล่า ออกมาได้เวลาเหมาะเจาะกับช่วงที่พวกเราคนไทยต่างหวาดหวั่นโดนบุกรุกทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะเกาหลี่ ที่เพลงเพราะ (เพลงไทยก็เพราะ) เต้นน่ารัก (อันนี้ยอม) หนังสนุก (รัฐบาลเขาดีสนับสนุนเต็มที่ ไม่ใช่ไม่ช่วยแล้วยังขัดขากันเองเหมือน...) ไม่นับแฟชั่นแสบตา เพราะพูดไปเมืองไทยเราก็ใช้สีเต็มที่ แต่เพลงไทยคำเกาหลี่คำนี่มัน...

ถึงยังไงเราก็ควรรู้จักตัวเองให้ดีก่อน เพราะมันคือสิ่งที่เรารู้ดีที่สุด ไม่งั้นจะอะไร...

เคยได้ยินว่าที่คนต่างชาติชอบประเทศเราก็เพราะประเทศเราไม่มีเหตุผล ถึงจะพอเก็ทแต่ไม่คิดว่าจะได้เจอเต็มๆ ขนาดนี้ ใน blog ของ a day ลงว่าฉบับนี้มีคอลัมน์ "oversee: เจนใจ ปุณโณปถัมภ์: เที่ยวงานแมกกาซีนอินดี้แห่งโลก" นอกจากจะไม่ไทยแล้ว ยังเอ่อ.....คอลัมนี้กูเขียนนี่หว่า!? เขาขอเลขบัญชีไปแล้ว..แล้วยัยเจนใจนี่ใครกัน? ถ้าโดนคนด่าว่าเขียนห่วยจะฟ้องร้องเราไหมนะ? หรือเขาจะไม่รู้ตัว... โอ้วเย..อะเมซิ่ง ไทยแลนด์

ล่าสุดทีมงาน a day ส่งนิตยสารมาให้แล้ว ในเล่มลงชื่อลงเครดิตถูกต้อง ย่อหน้าข้างบนเป็นเพียงความผิดพลาดใน blog ของ a day ถือว่าขำออก ไม่มีอะไรมาก ใครซื้ออ่านแล้ว ช่วย comment ด้วยเด้อ